در هم شکسته ...

شبهاریسه می بندم ...از بوسه های چشمک زن نقره ایبر پلی گسترده از این سوی کیهان تا آنسوی سحابی سرخ فام لبهای توو چقدر خوب ...که زمینی هااین گستره ی نورانی را ، نام خواهند نهاد :کهکشان راه بوسه !آرشید ...

دیر گاهیست مرا بافته اند ... تا دیوانی باشم تافته از تار و پود خیالی کج راه ... که روزی خواهد رسیدبه مقصد اندام موزون نگاه تو .آرشید ...